Λέιζερ που... καμπυλώνεται

                                                                                                                           
                  


 Λέιζερ με "φωτεινές σφαίρες" που μπορεί να καμπυλωθεί μέσω του αέρα, ενδεχομένως 
κάποια ημέρα να βοηθήσει τους επιστήμονες στον έλεγχο της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, υποστηρίζει νέα μελέτη. "Οι σφαίρες δημιουργούνται από εξαιρετικά μικρής διάρκειας, μεγάλης έντασης παλμούς λέιζερ", αναφέρει ο Pavel Polynkin, φυσικός από το University of Arizona και βασικός συγγραφέας της έρευνας. Οι παλμοί είναι είναι τόσο γρήγοροι που η ακτίνα είναι ευρύτερη από το πλάτος της – δημιουργώντας "τηγανίτες φωτός", όπως περιγράφει ο Polynkin. Όμως η χρήση σύνθετων λέιζερ που παράγουν σχέδια κυμάτων αποκαλούμενα "αερώδεις ακτίνες" αναγκάζει το φωτεινότερο μέρος της ακτίνας να κάμπτεται καθώς η "τηγανίτα" φωτός εξαπλώνεται μακριά. "Η υπέρ - φωτεινότητα του λέιζερ μπορεί να αναγκάσει την τηγανίτα να αλλάξει σχήμα καθώς κινείται μέσω του αέρα. Εάν η ένταση υπερβαίνει ένα κατώτατο όριο, κατόπιν η ακτίνα τείνει να αυτοεστιαστεί – η τηγανίτα προσπαθεί αν γίνει μία πολύ κοντή βελόνα", αναφέρει ο Polynkin.

Μέσα σε εκείνη την βελόνα, η ένταση του φωτός μεγαλώνει τόσο πολύ που ο αέρας γύρω του φορτίζεται ηλεκτρικά, δημιουργώντας εν συντομία μια αγώγιμη οδό του πλάσματος. Προηγούμενη έρευνα είχε προτείνει ότι τέτοιες σφαίρες φωτός θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να δημιοργήσουν φως επαγώμενο από τον άνθρωπο, το οποίο έχει επιπτώσεις στον έλεγχο του φωτός γύρω από τις ευαίσθητες δομές όπως τα ψηλά κτίρια και τα αεροπλάνα. "Όταν συνδυάζονται με τις αερώδεις ακτίνες, αυτά τα λέιζερ παραγωγής πλάσματος μπορούν επίσης να δημιουργήσουν σφαίρες σαν βελόνες που κάμπτονται, με ενδεχομένως κι άλλες χρήσεις", αναφέρει ο Polynkin. Οι συντάκτες προειδοποιούν πως η εργασία τους δεν σημαίνει ότι μπορούμε να κατασκευάσουμε πυροβόλα λέιζερ που πυροβολούν στόχους οι οποίοι κρύβονται πίσω από τοίχους. "Αυτή είναι η πρώτη ερώτηση που κάνει ο καθένας. Αλλά η απάντηση είναι, όχι" καταλήγει ο Polynkin. Η κυρτότητα της ακτίνας είναι πολύ μικρή, για οπλικές εφαρμογές.

Αντ' αυτού, οι φωτεινοί παλμοί αφήνουν πίσω από το πλάσμα που κάμπτεται , ίχνη που εκπέμπουν το δικό τους φως, παρέχοντας έναν τρόπο να ελεγχθεί η ατμοσφαιρική ρύπανση στην ανώτερη ατμόσφαιρα χωρίς την ανάγκη για αεροπλάνα ή μετεωρολογικά μπαλόνια. Πυροβολώντας στον ουρανό, αυτά τα φωτεινά ίχνη θα φώτιζαν τις χημικές υπογραφές των ατμοσφαιρικών ρύπων, οι οποίες μπορούν στη συνέχεια να καταγραφούν από απόσταση. "Γενικά, οι κυρτοί παλμοί φωτός είναι μια σημαντική τεχνολογία", αναφέρει ο Jerome Kasparian, φυσικός στο πανεπιστήμιο της Γενεύης, Ελβετία. Και συνεχίζει: "Μέχρι τώρα ήταν δυνατό να καμφθεί μια ακτίνα μέσω της αλληλεπίδρασης με ένα μέσο, όπως ένας φακός. Πρόκειται για την πρώτη φορά που έχουμε ένα λέιζερ που διαδίδεται πραγματικά με μια καμπύλη".

Πηγή:http://www.sciencenews.gr/index.php/%CE%A6%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/26-%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/338-%CE%9B%CE%AD%CE%B9%CE%B6%CE%B5%CF%81-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%80%CF%85%CE%BB%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Ιπτάμενο χαλί

   Μικρογραφία ιπτάμενου χαλιού από πλαστικό, έκανε την παρθενική του πτήση σε ένα εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Το δέκα εκατοστών φύλλο «έξυπνης διαφάνειας» μετακινείται με «κυματική ενέργεια», όπου κύματα ηλεκτρικών ρευμάτων ωθούν λεπτούς θύλακες αέρα από εμπρός προς τα πίσω στο κάτω μέρος του «μαγικού χαλιού». Το πρωτότυπο κινείται με ταχύτητα περίπου ένα εκατοστό ανά δευτερόλεπτο. Βελτιώσεις στο σχεδιασμό του θα μπορούσαν να πετύχουν ακόμα και ταχύτητα ενός μέτρου το δευτερόλεπτο.
                                                          

                                       

Ο καθηγητής James Sturm, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Jafferis, παραδέχτηκε πως κάποιες στιγμές το σχέδιο φαινόταν παράτολμο. «Το δυσκολότερο ήταν να ελεγχθεί η ακριβής συμπεριφορά του φύλλου, όπως αυτό παραμορφωνόταν σε υψηλές συχνότητες. Χωρίς τη δυνατότητα να προβλέψουμε την ακριβή τρόπο με τον οποίο αυτό θα καμπτόταν, δεν μπορούσαμε να διοχετεύσουμε το σωστό ηλεκτρικό ρεύμα για να παραχθεί η προωστική ισχύς και να δουλέψει σωστά η συσκευή». Ακολούθησε μια διετής εργασία με αισθητήρες σε διάφορα μέρη του υλικού, ώστε να τελειοποιήσουν τις επιδόσεις μέσα από μια σειρά πολύπλοκων ανατροφοδοτήσεων.

Αφού τελικά αποκτήθηκε η απαιτούμενη γνώση, ο κυματισμός της κυματομορφής ταίριαζε με την προβλεπόμενη θεωρία και οι αέριες κινήσεις έδωσαν ζωή στο μικροσκοπικό χαλί. Στην επιστημονική δημοσίευση που περιγράφεται το σχέδιο [Traveling wave-induced aerodynamic propulsive forces using piezoelectrically deformed substrates, Appl. Phys. Lett. 99, 114102 (2011)], ο Jafferis και οι συνεργάτες του είναι αρκετά προσεκτικοί χρησιμοποιώντας την λέξη «ιπτάμενο» μέσα σε εισαγωγικά, επειδή το μηχάνημα που προκύπτει έχει περισσότερα κοινά με ένα αεροστρωματόχημα (hovercraft) παρά με ένα αεροπλάνο. «Πρέπει να παραμένει κοντά στο έδαφος», εξηγεί ο Jafferis, «επειδή ο αέρας τότε παγιδεύεται μεταξύ του φύλλου και του εδάφους. Καθώς τα κύματα μετακινούνται κατά μήκος του φύλλου, βασικά διοχετεύει τον αέρα προς τα πίσω και αυτή είναι η πηγή της ώθησης». Ο Jafferis επισημαίνει ότι το πρωτότυπο έχει περιορισμούς διότι μικροσκοπικά νήματα το προσδένουν σε βαριές μπαταρίες, ώστε να μετακινείται ελεύθερα μόνο μερικά εκατοστά. Αλλά ήδη εργάζεται για μια αναβάθμιση με χρήση ηλιακής ενέργειας, που θα μπορούσε να προσφέρει πτήση σε μεγάλες αποστάσεις. «Το πλεονέκτημα αυτού του είδους της προώσεως, είναι πως σε αντίθεση με τα τζετ, τους έλικες και τα hovercraft, δεν υπάρχουν κινούμενα στοιχεία όπως γρανάζια και τροχοί που τρίβονται μεταξύ τους», καταλήγει ο Jafferis.


Πηγή: http://www.sciencenews.gr/index.php/%CE%A6%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/26-%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%95%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/525-%CE%99%CF%80%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%AF

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Smartphone-κοριοί «Oργανισμοί μαζικής κατασκοπείας» τα έξυπνα κινητά, σύμφωνα με τον Τζ.Ασάνζ

               
                                                                               Πηγή: in.gr » Ειδήσεις » Επιστήμη-Τεχνολογία
Ο ιδρυτής του WikiLeaks, Τζουλιάν Ασάνζ καταγγέλλει ότι τα λεγόμενα και «έξυπνα» κινητά τηλέφωνα είναι «παγιδευμένα» έτσι ώστε «οργανισμοί μαζικής κατασκοπείας» ανά τον κόσμο να εμπορεύονται στοιχεία θέσης, διαδικτυακές επισκέψεις, κλήσεις και SMS των χρηστών. Για του λόγου το αληθές, ο Ασάνζ δημοσιεύει 287 σχετικά έγγραφα και καταγράφει σε χάρτη ολόκληρους πληθυσμούς υπό κατασκοπεία.


Στο spyfiles.org εμφανίζονται οι χώρες στις οποίες ο Ασάνζ ισχυρίζεται ότι καταγράφεται η διαδικτυακή δραστηριότητα των χρηστών (Internet Monitoring), η χρήση τηλεφώνου (Phone Monitoring), διασπείρονται trojan, γίνεται ανάλυση ομιλίας (Speech Analysis), παρακολουθούνται τα SMS (SMS monitoring), ή η θέση του χρήστη (GPS tracking). Σε κανένα δεν περιλαμβάνεται η Ελλάδα.


Σε ομιλία του στο City University στο Λονδίνο, ο γνωστός χάκερ απευθύνθηκε στο κοινό λέγοντας ότι όποιος έχει iPhone, Blackberry ή χρησιμοποιεί το Gmail «την έχει πατήσει». Ο κος Ασάνζ υποστηρίζει ότι ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Αυστραλία, Νότια Αφρική και Καναδάς αναπτύσσουν «συστήματα παρακολούθησης» και η πληροφορία πωλείται σε δικτατορικά αλλά και δημοκρατικά καθεστώτα.


Τέλος, ο Ασάνζ είπε ότι η υποκλοπή, αν και νόμιμη, οδηγεί σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς επιτήρησης και η δημοσίευση των επίμαχων 287 εγγράφων συνιστά μια επίθεση σε αυτή την μαζική κατασκοπεία ολόκληρων πληθυσμών.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα, τα Voyager βλέπουν καθαρά τον Γαλαξία

Τα δίδυμα σκάφη Voyager κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις, βρίσκονται όμως στις παρυφές του Ηλιακού Συστήματος                   
                                                               Πηγή: in.gr » Ειδήσεις » Επιστήμη-Τεχνολογία

Ουάσινγκτον

Έπειτα από τρεις δεκαετίες ταξιδιού, τα δίδυμα σκάφη Voyager βρίσκονται τόσο μακριά από τον Ήλιο ώστε μπορούν πλέον να ανιχνεύσουν ένα είδος ακτινοβολίας που εκπέμπουν τα αστρικά μαιευτήρια του Γαλαξία μας.


Οι νέες παρατηρήσεις της ιστορικής αποστολής, οι οποίες δημοσιεύονται στο Science, επιβεβαιώνουν τις θεωρητικές προβλέψεις για το σχηματισμό νέων άστρων στον Μίλκι Ουέι. Ανοίγουν επίσης το δρόμο για την αναγνώριση των αρχαίων γαλαξιών όπου γεννήθηκαν τα πρώτα άστρα του Σύμπαντος.


Πέρα από τη λάμψη του Ήλιου


Τα δύο σκάφη Voyager αναχώρησαν το 1977 για να μελετήσουν τους γιγάντιους εξωτερικούς πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Ξεπέρασαν όμως κατά πολύ τις προσδοκίες και πλέον βρίσκονται πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα, στο όριο του διαστρικού κενού.


Η μεγάλη απόσταση σημαίνει ότι τα όργανα των Voyager που αναλύουν το υπεριώδες φως δεν «τυφλώνονται» από την λάμψη του Ήλιου.


Μπορούν έτσι να ανιχνεύσουν ένα είδος ακτινοβολίας που πηγάζει από τον Μίλκι Ουέι και ονομάζεται «εκπομπή Λάιμαν-άλφα». Το σήμα αυτό είναι ουσιαστικά μια αόρατη λάμψη που εκπέμπεται από άτομα υδρογόνου όταν φωτίζονται από την ακτινοβολία νεογέννητων άστρων.


«Η ακτινοβολία αυτή είναι το ίχνος που αφήνει η γέννηση θερμών άστρων» εξηγεί η Ροζίν Λαλμόν του Παρατηρητηρίου των Παρισίων, πρώτη συγγραφέας της δημοσίευσης.


Μέχρι σήμερα, οι αστρονόμοι δεν είχαν καταφέρει να ανιχνεύσουν την εκπομπή Λάιμαν-άλφα από τον ίδιο τον Γαλαξία μας, αφού τα επίγεια όργανα δεν βλέπουν μέσα από την «ομίχλη» της ηλιακής ακτινοβολίας. 


«Είναι σαν να αρχίζουμε να βλέπουμε το φως ενός κεριού μέσα σε ένα κατάφωτο δωμάτιο» σχολιάζει η Λαλμόν.


Ματιά στα πρώτα άστρα


Οι αστρονόμοι είχαν βέβαια καταφέρει να καταγράψουν ακτινοβολία Λάιμαν-άλφα από άλλους γαλαξίες, καθώς η κίνηση των γαλαξιών αυτών μετατοπίζει το μήκος κύματος της ακτινοβολίας σε περιοχές του φάσματος που μπορούμε να παρατηρήσουμε.


Όμως η εκπομπή Λάιμαν-άλφα από τον δικό μας Μίλκι Ουέι ήταν μια θεωρητική πρόβλεψη που έπρεπε να επιβεβαιωθεί, προκειμένου να βελτιωθούν τα μοντέλα των αστροφυσικών για το σχηματισμό νέων άστρων.


Ο απώτερος στόχος είναι φιλόδοξος: «Να ανιχνεύσουμε την αίγλη των πρώτων άστρων του νεαρού Σύμπαντος. Επομένως η καταγραφή της εκπομπής Λάιμαν-άλφα από τους πιο μακρινούς γαλαξίες, όπως και η σωστή ερμηνεία του σήματος, θα είναι μεγάλες προκλήσεις» λέει η Λελμόν.


Τα ιστορικά σκάφη Voyager βοήθησαν για ακόμα μια φορά στην εξέλιξη της αστρονομίας, η συμβολή τους όμως φαίνεται ότι πλησιάζει σε ένα τέλος: Με την ενέργεια των γεννητριών τους να τελειώνει, το υπεριώδες φασματόμετρο του Voyager 2 έχει τεθεί εκτός λειτουργίας, και το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί σύντομα και στο Voyager 1.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »