Παγκόσμια επιβράδυνση του Διαδικτύου λόγω της μεγαλύτερης εισβολής στην ιστορία του

Επίθεση στο Spamhaus

                         
Η εισβολή στους διακομιστές του Spamhaus περιγράφεται ως διαρροή σωλήνων υδροδότησης, αφού πρόκειται για αλλεπάλληλα αιτήματα σύνδεσης τα οποία αδυνατούν να εξυπηρετήσουν οι server. 

Πηγή: In.gr Τεχνολογία

Σε σημαντική επιβράδυνση διαδικτυακών υπηρεσιών έχει οδηγήσει «η μεγαλύτερη σύγκρουση στα χρονικά του Διαδικτύου», που διεξάγεται τις τελευταίες ώρες ανά τον κόσμο, μεταδίδει το BBC. 

Υπηρεσίες όπως η Neflix (μετάδοση ταινιών online) έχει ήδη επηρεαστεί, με τους ειδικούς να εκτιμούν πως η επίθεση θα μπορούσε να καταλύσει κοινές υπηρεσίες e-mail και Web banking.

Ο πόλεμος διεξάγεται ανάμεσα στον διεθνή μη κυβερνητικό οργανισμόSpamhaus που συντηρεί τις μαύρες λίστες του Διαδικτύου και τηνCyberbunker, μια εταιρεία φιλοξενίας στην Ολλανδία που αμφισβητεί τον ρόλο του Spamhaus δηλώνοντας ότι καταχράζεται την θέση του αφού τελικά, αυτό αποφασίζει «τι ανεβαίνει και τι όχι στο Ίντερνετ».

Το Spamhaus, που εδρεύει στο Λονδίνο και την Γενεύη, απευθύνεται σε ISP και παροχείς υπηρεσιών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Με βάση τις λίστες του, φιλτράρει ό,τι χαρακτηρίζει ως ανεπίκλητα (spam) μηνύματα ή άλλο «ακατάλληλο περιεχόμενο».  Από την άλλη, η Cyberbunker δηλώνει ότι θα δέχεται στους διακομιστές της οτιδήποτε, εκτός από υλικό παιδικής πορνογραφίας ή υλικό που εξυπηρετεί την τρομοκρατία.

Πρόσφατα, το Spamhaus μπλόκαρε τους διακομιστές της Cyberbunker, γεγονός που φαίνεται να αποτέλεσε αιτία πολέμου.

Πάντως, πέντε υπηρεσίες δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος ερευνούν την υπόθεση, αφού οι επιθέσεις DDoS διεξάγονται ήδη επί μια εβδομάδα, στις 27 Μαρτίου ωστόσο πήρε μεγάλες διαστάσεις. Πρόκειται για την μαζική αποστολή αλλεπάλληλων αιτημάτων από διαφορετικές πηγές που απειλούν με «υπερχείλιση» το σύστημα DNS της Spamhaus. To DNS αντιστοιχίζει τις διαδικτυακές διευθύνσεις με τις αντίστοιχες αριθμητικές διευθύνσεις και χωρίς αυτό, δεν υπάρχει απόκριση σε ό,τι πληκτρολογεί ο χρήστης στην γραμμή διευθύνσεων του browser.

Στην προκειμένη περίπτωση η ταχύτητα με την οποία καταφτάνουν τα αιτήματα σύνδεσης στους διακομιστές του Spamhaus φτάνει τα 600Mbps όταν σε ανάλογες επιθέσεις DDoS εναντίον τραπεζών αρκούσαν 50Mbps για να καταλύσουν τα συστήματά τους. Οι επιθέσεις επηρεάζουν έμμεσα πλήθος ISP ανά τον κόσμο, ωστόσο το Spamhaus υποστηρίζει πως θα αντέξει την κίνηση αφού διατηρεί 80 διακομιστές DNS ανά τον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Τι προκάλεσε τη μαζική εξαφάνιση που άνοιξε το δρόμο στους δεινόσαυρους

                                   

Στρώματα στερεοποιημένης λάβας από τις εκρήξεις, όπως αυτός ο κόκκινος βασάλτης, εντοπίζονται σήμερα σε τέσσερις ηπείρους (Πανεπιστήμιο της Κολούμπια) 

Πηγή: in.gr » Ειδήσεις » Επιστήμη-Τεχνολογία

  Ουάσινγκτον

Πριν από περίπου 200 εκατομμύρια χρόνια, στα τέλη της Τριαδικής Περιόδου, οι μισοί οργανισμοί της Γης εξαφανίστηκαν απότομα σε μια μυστηριώδη καταστροφή, η οποία άνοιξε το δρόμο για το βασίλειο των δεινοσαύρων. Νέα μελέτη, βασισμένη σε ακριβείς τεχνικές ραδιοχρονολόγησης πετρωμάτων, συνηγορεί τώρα στη θεωρία ότι η μαζική εξαφάνιση προκλήθηκε από τερατώδεις ηφαιστειακές εκρήξεις.

Η θεωρία των ηφαιστειακών εκρήξεων έχει τεθεί στο τραπέζι εδώ και χρόνια. Μέχρι σήμερα, όμως, κανείς δεν ήταν βέβαιος ότι αυτές οι βίαιες εκροές λάβας συνέβησαν πριν αρχίσει να εξαφανίζεται μαζικά η ζωή στη Γη.

Η νέα έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στο περιοδικό Science, χρονολογεί την πρώτη φάση των εκρήξεων στα 201,56 εκατομμύρια χρόνια, όταν ξεκίνησε η μαζική εξαφάνιση. Επιπλέον, κάτω από τα στερεοποιημένα ηφαιστειακά πετρώματα, οι ερευνητές εντόπισαν απολιθωμένους κόκκους γύρης και διάφορους σπόρους, ένδειξη ότι το οικοσύστημα παρέμειναν άθικτα πριν από την εκροή λάβας.

Οι εκρήξεις που γέννησαν τον Ατλαντικό

Οι εκροές λάβας που ενδέχεται να κρύβονται πίσω από το επεισόδιο της Τριαδικής εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να καλύψουν μια περιοχή λίγο μικρότερη από την Αυστραλία. Συνέβησαν όταν όλη η ξηρά της Γης ήταν συγκεντρωμένη σε μια υπερήπειρο. Σήμερα, η στερεοποιημένη λάβα, μια μορφή βασάλτη, απαντάται σε τέσσερις ηπείρους.

Οι αμερικανοί ερευνητές που υπογράφουν τη νέα μελέτη κατάφεραν να χρονολογήσουν με πρωτοφανή ακρίβεια τέσσερις επιμέρους ηφαιστειακές εξάρσεις, εξετάζοντας το ρυθμό διάσπασης ισοτόπων του ουρανίου σε άτομα μολύβδου.

Η ανάλυση αποκαλύπτει ότι η πρώτη φάση ξεκίνησε στην περιοχή του σημερινού Μαρόκου, επεκτάθηκε στις ανατολικές ακτές της σημερινής Αμερικής, και διήρκεσε μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Νέες ηφαιστειακές εξάρσεις ακολούθησαν 60.000 χρόνια, 270.000 χρόνια και 620.000 χρόνια μετά το πρώτο αυτό επεισόδιο, δημιουργώντας τελικά ένα ρήγμα που μεγάλωσε και σχημάτισε τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Η χρονολόγηση συνηγορεί στη θεωρία της ηφαιστειακής δραστηριότητας, δεν αρκεί όμως για να αποδείξει ότι ο παράγοντας αυτός ήταν η αιτία, ή η μόνη αιτία, της μαζικής εξαφάνισης -έχουν εξάλλου προταθεί κι άλλες εξηγήσεις, όπως κάποια απότομη κλιματική αλλαγή.

Πρακτικά, όμως, ίσως είναι αδύνατο να υπάρξουν ποτέ αποδείξεις. Η νέα μελέτη ενισχύει τις υποψίες ότι οι ηφαιστειακές εκρήξεις έκρυψαν το φως του ήλιου και προκάλεσαν πολυετείς χειμώνες. Στη συνέχεια ο πλανήτης δεν αποκλείεται να πέρασε σε μια φάση φονικής θέρμανσης λόγω της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, το οποίο θα μπορούσε επιπλέον να αυξήσει επικίνδυνα την οξύτητα των ωκεανών.

Το επεισόδιο της Τριαδικής ήταν το τέταρτο από τα πέντε γνωστά κύματα μαζικής εξαφάνισης ειδών. Το πέμπτο κύμα εξαφάνισε τους δεινόσαυρους πριν από 65 εκατ. χρόνια και άνοιξε το δρόμο για την κυριαρχία των θηλαστικών.

Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν μάλιστα ότι ο πλανήτης διανύει σήμερα ένα έκτο επεισόδιο μαζικής εξαφάνισης, για το οποίο υπαίτιος δεν μπορεί παρά να είναι ο άνθρωπος.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Υπολογιστές με αφή, όραση, ακοή, όσφρηση και γεύση στα επόμενα 5 χρόνια

Κάθε χρόνο τον Δεκέμβριο, η IBM αποκαλύπτει την λίστα 5-in-5, δηλαδή κάνει προβλέψεις για πέντε τεχνολογίες που θα εισβάλλουν στην ζωή μας τα επόμενα πέντε χρόνια. Φέτος, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή η λίστα που συνέταξαν βιολόγοι, μηχανικοί, μαθηματικοί και άλλοι επιστήμονες από τα εργαστήρια έρευνας της IBM -τον μεγαλύτερο ερευνητικό οργανισμό σε όλο τον κόσμο.  

Πηγή:  in.gr » Τεχνολογία » Αναλύσεις


 Κάθε χρόνο τον Δεκέμβριο, η IBM αποκαλύπτει την λίστα 5-in-5, δηλαδή κάνει προβλέψεις για πέντε τεχνολογίες που θα εισβάλλουν στην ζωή μας τα επόμενα πέντε χρόνια. Φέτος, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή η λίστα που συνέταξαν βιολόγοι, μηχανικοί, μαθηματικοί και άλλοι επιστήμονες από τα εργαστήρια έρευνας της IBM -τον μεγαλύτερο ερευνητικό οργανισμό σε όλο τον κόσμο. Προβλέπουν ότι οι υπολογιστές μας θα έχουν αίσθηση της αφής και της γεύσης, θα βλέπουν, θα ακούν και θα μυρίζουν.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της γεύσης: Οι ερευνητές της ΙΒΜ εργάζονται για την δημιουργία ενός συστήματος που θα βιώνει πραγματικά την γεύση. Σκοπός τους είναι να βρίσκεται στο πλευρό των σεφ ώστε να δημιουργούν όχι μόνο τις πιο νόστιμες αλλά και νέες συνταγές. Το σύστημα θα αναλύει τα συστατικά τους σε μοριακό επίπεδο και θα συνδυάζει την χημεία των τροφικών ενώσεων με την ψυχολογία που κρύβεται πίσω από τις γεύσεις και τις μυρωδιές που προτιμούν οι άνθρωποι. Στην συνέχεια, θα αναζητά το ταίρι τους ανάμεσα σε εκατομμύρια συνταγές και θα κατορθώνει να δημιουργεί νέους συνδυασμούς γεύσεων, όπου θα επιτρέπεται να συνδυάζονται για παράδειγμα, ψητά κάστανα με άλλα τρόφιμα όπως... τα μαγειρεμένα πατζάρια, το φρέσκο χαβιάρι και το ξηρό χοιρομέρι...

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι ένα τέτοιο σύστημα θα έκανε την τροφή μας πιο εύπεπτη, αλλά θα μας εξέπληττε με τους ασυνήθιστους συνδυασμούς τροφίμων, που θα έχουν γίνει για να μας προσφέρουν γεύση και άρωμα. Στην περίπτωση μάλιστα ατόμων με ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες, όπως τα άτομα με διαβήτη, το σύστημα θα δημιουργούσε γεύσεις και συνταγές που θα εξισορροπούσαν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους ρυθμισμένα, αλλά θα ικανοποιούσε ταυτόχρονα την επιθυμία τους για γλυκό.

• 
• 
• 
• 
• 

5 φωτογραφίες

• Αφή: Αυτή η δυνατότητα θα προστεθεί στα κινητά μας τηλέφωνα, τα smartphone. Φανταστείτε δηλαδή ότι κάθε φορά που θα επισκέπτεστε ένα διαδικτυακό κατάστημα ένδυσης από το κινητό σας, θα μπορείτε να νιώσετε την υφή του υφάσματος αγγίζοντας την φωτογραφία του ενδύματος. Δείτε το σχετικό βίντεο για την αφή.

• Όραση: Κάθε... pixel αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, προβλέπουν οι ερευνητές της ΙΒΜ, συστήματα υπολογιστών θα μπορούν να ερμηνεύουν ό,τι «βλέπουν», όπως φωτογραφίες online, ακτινογραφίες, βίντεο από τις κάμερες κυκλοφορίας, όπως κάνει άλλωστε και ο άνθρωπος όταν τα κοιτά. Δείτε το σχετικό βίντεο για τους υπολογιστές που βλέπουν.

• Ακοή: Οι υπολογιστές θα ακούνε ό,τι έχει σημασία, όπως η πίεση από τον ήχο, οι δονήσεις σε διαφορετικές συχνότητες και θα αναγνωρίζονται έγκαιρα ώστε να αποφεύγονται για παράδειγμα οι επικίνδυνες πτώσεις δένδρων ή οι κατολισθήσεις. Επίσης, θα μεταφράζουν το κλάμα του μωρού σε πείνα, ανία ή πόνο. Δείτε το σχετικό βίντεο για τους υπολογιστές που ακούνε.

• Γεύση: Οι υπολογιστές θα μας βοηθούν να τρώμε πιο έξυπνα, αφού θα συνδυάζουν την γεύση με την θρεπτική αξία. Θα αναλαμβάνουν να αναλύουν την ακριβή χημική δομή των τροφών αλλά και τους λόγους που μας αρέσει για παράδειγμα η σοκολάτα. Πριν φάμε, θα μας λένε τι να επιλέξουμε και θα μας προτείνουν ασυνήθιστους συνδυασμούς που θα μας εκπλήττουν, λένε οι ερευνητές της IBM.
• 
  
• Όσφρηση: Οι υπολογιστές θα έχουν όσφρηση και θα μπορούν να προβλέψουν εάν πρόκειται να αρρωστήσουμε μυρίζοντας και αναλύοντας την αναπνοή μας. Θα μετρούν την ατμοσφαιρική ρύπανση και την σύσταση του εδάφους σε αγροτικές περιοχές. Δείτε το σχετικό βίντεο για την αίσθηση της μυρωδιάς.
Η ΙΒΜ αναφέρεται στο λεγόμενο cognitive computing, που αποσκοπεί να κάνει τους υπολογιστές να λειτουργούν όπως ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Εξάλλου, αν το σκεφτούμε καλύτερα, οι υπολογιστές στα τέλη του 2012 δεν έχουν καταφέρει τίποτα περισσότερο από το να κάνουν πολλούς υπολογισμούς, πολύ γρήγορα. 
• Ο ανθρώπινος εγκέφαλος παραμένει ο πιο εξελιγμένος υπερ-υπολογιστής στον κόσμο, ικανός να να φέρει σε πέρας πολύπλοκες εργασίες με ακρίβεια αξιοποιώντας την ενέργεια μιας λάμπας μόλις 20 Watt, καταλαμβάνοντας χώρο μόλις 2 lt.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Για πρώτη φορά φωτογραφίζεται το DNA!

Πηγή: Θοδωρής Λαΐνας

Η διπλή έλικα του DNA όπως την φωτογράφισαν οι Ιταλοί ερευνητές

Γένοβα 

Ερευνητές στην Ιταλία κατάφεραν να καταγράψουν οπτικά την διπλή έλικα του DNA. Είναι η πρώτη  φορά που φωτογραφίζεται το DNA και η επιστημονική κοινότητα υποδέχτηκε με ενθουσιασμό το επίτευγμα αφού η νέα μέθοδος οπτικής καταγραφής αναμένεται να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση της λειτουργίας των μορίων.

To «απλωμένο μοντέλο» DNA

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Γένοβας κατάφεραν να φωτογραφήσουν τη διπλή έλικα αναπτύσσοντας μια νέα πρωτοποριακή τεχνική. Στο παρελθόν δεν υπήρχαν τα τεχνικά μέσα για να καταγράψουν εικόνες σε μοριακό επίπεδο και στη συνέχεια όταν κατασκευάστηκαν κάποια όργανα με τέτοιες δυνατότητες (π.χ ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης) οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να «ξεμπλέξουν» τα μόρια του DNA από τις δομές τους για να τα φωτογραφίσουν.

Οι ερευνητές στην Ιταλία πήραν «κλωστές» DNA που βρισκόταν μέσα σε αραιωμένο διάλυμα και στη συνέχεια τις τέντωσαν σε νανοσκοπικούς στύλους πυριτίου. Με απλά λόγια οι στύλοι πυριτίου χρησιμοποιήθηκαν σαν ένα είδος μοριακής κρεμάστρας. Ετσι με τη βοήθεια του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης οι ερευνητές κατάφεραν να τραβήξουν τις πρώτες «καθαρές» εικόνες της διπλής έλικας του DNA η μορφή της οποίας είναι αυτή ακριβώς που είχαν προβλέψει πριν από 60 χρόνια οι Τζέιμς Γουάτσον και Φράνσις Κρικ που ανακάλυψαν την δομή του DNA. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nanoletters».

H μοριακή φωτογραφική μηχανή

Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης είναι ένα από τα όργανα της ηλεκτρονικής μικροσκοπίας, με το οποίο μπορούμε να εξετάζουμε την επιφάνεια αντικειμένων με την χρήση ηλεκτρονικής δέσμης. Σε αντιστοιχία με τα μικροσκόπια που χρησιμοποιούν φως και κοινούς φακούς για την δημιουργία ειδώλου ενός αντικειμένου, στο ΗΜΣ χρησιμοποιούνται ηλεκτρόνια και ηλεκτρομαγνητικοί φακοί για την δημιουργία ειδώλου της επιφανείας ενός αντικειμένου στην οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή ή μιας τηλεόρασης.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Πώς να (ανα)τινάξετε την μπάνκα στον αέρα!

Δύο φοιτητές εφόρμησαν σε καζίνο και κέρδισαν υπολογίζοντας με έναν δικό τους μαθηματικό τύπο
                                                                                                                     Πηγή:  Michael Slezak

                                  

Το σημείο στο οποίο θα σταματήσει η μπίλια μπορεί να προβλεφθεί με έναν μαθηματικό τύπο, όπως απέδειξαν δύο διαφορετικές επιστημονικές μελέτες


Ενας επιφανής μαθηματικός ο οποίος έγινε διάσημος σε όλον τον κόσμο επειδή κατόρθωσε να «γυρίσει» τις πιθανότητες στη ρουλέτα υπέρ του και εναντίον της μπάνκας έσπασε την πολύχρονη σιωπή του σχετικά με το πώς πέτυχε αυτόν τον άθλο.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο Ντόιν Φάρμερ χρησιμοποίησε τον πρώτο υπολογιστή στον κόσμο που μπορούσε να φορεθεί (κρυμμένο μέσα στο παπούτσι του) για να κερδίσει τα τραπέζια της ρουλέτας στη Νεβάδα. Δεν αποκάλυψε όμως ποτέ πώς το έκανε.

Σπάζοντας τη σιωπή
Τώρα αποφάσισε να σπάσει τη μακρά σιωπή του, καθώς δύο ερευνητές, εμπνεόμενοι από την ιστορία του, ανέπτυξαν και δημοσίευσαν τη δική τους μέθοδο για να κερδίσει κάποιος την μπάνκα.
«Δεν μιλούσα επειδή δεν ήθελα να κάνω γνωστή οποιαδήποτε πληροφορία θα μπορούσε να εμποδίσει οποιονδήποτε να πάρει τα χρήματα των καζίνων» γράφει ο κ. Φάρμερ, ο οποίος σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σε ένα προσχέδιο άρθρου που γνωστοποίησε στο «New Scientist». «Δεν βλέπω πλέον κάποιον ικανό λόγο για να διατηρήσω περισσότερο τη σιωπή μου».

Τάξη στο χάος της μπίλιας
Το άρθρο του κ. Φάρμερ αποτελεί απάντηση σε μια πρόσφατη μελέτη του Μάικλ Σμολ από το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας στο Περθ και του Μάικλ Τσε από το Πολυτεχνείο του Χονγκ Κονγκ η οποία έχει υποβληθεί προς δημοσίευση στην επιθεώρηση «Chaos». Οι δύο ερευνητές δείχνουν ότι με μερικές μετρήσεις και με έναν μικρό υπολογιστή ή ένα smart phone μπορεί κάποιος πραγματικά να αντιστρέψει τις πιθανότητες προς όφελός του. Το κόλπο έγκειται στο να καταγράψει πότε η μπίλια και ένα καθορισμένο τμήμα τού περιστρεφόμενου τροχού περνούν από ένα επιλεγμένο σημείο.
Το μοντέλο τους χωρίζει το παιχνίδι σε δύο μέρη: αυτό που συντελείται εν όσω η μπίλια γυρίζει γύρω από τη στεφάνη του τροχού και στη συνέχεια πέφτει, το οποίο είναι εξαιρετικά προβλέψιμο, και στο τι συμβαίνει από τη στιγμή που η μπίλια αρχίζει να αναπηδά σε διάφορα σημεία - διαδικασία η οποία είναι χαοτική. Ο κ. Σμολ και ο κ. Τσε κατόρθωσαν να υπολογίσουν χονδρικά σε ποιο σημείο η μπίλια είναι πιθανότερο να ξεκινήσει το ακανόνιστο αναπήδημά της και άρα σε ποιο τμήμα του τροχού είναι πιθανότερο να σταματήσει.

Μία στις πέντε κερδίζεις!
Χρησιμοποιώντας μια διακριτική συσκευή μέτρησης παρόμοια με εκείνη του κ. Φάρμερ, οι δύο ερευνητές μπόρεσαν να προβλέψουν σε ποιο μισό του τροχού θα έπεφτε η μπίλια σε 13 από τις 22 δοκιμές. Σε τρεις δοκιμές μάλιστα το μοντέλο προέβλεψε την ακριβή θέση. Αυτό ισοδυναμεί με αντιστροφή των πιθανοτήτων από 2,7% υπέρ της μπάνκας (στις ευρωπαϊκές ρουλέτες) σε 18% υπέρ του παίκτη. Αυτός ο αριθμός των δοκιμών είναι πολύ μικρός, γι' αυτό στη συνέχεια οι επιστήμονες επαλήθευσαν την τεχνική τους με 700 δοκιμές στις οποίες χρησιμοποίησαν ένα αυτόματο σύστημα με κάμερα, το οποίο όμως δεν ήταν καθόλου διακριτικό ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο καζίνο.
Ο κ. Φάρμερ λέει ότι το μοντέλο του κ. Σμολ και του κ. Τσε μοιάζει πολύ με το δικό του, εκτός από το ότι οι δύο ερευνητές θεωρούν ότι η κύρια δύναμη που επιβραδύνει την μπίλια είναι η τριβή με τη στεφάνη, ενώ εκείνος είχε διαπιστώσει ότι αυτή ήταν η αντίσταση του αέρα. Ο κ. Σμολ πιστεύει ότι τα καζίνα γνωρίζουν αυτό το κόλπο. Ο Χόλγκερ Ντάτλιν, ειδικός στη θεωρία του χάους και στη μηχανική από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, υποστηρίζει ότι τα καζίνα μπορεί να προφυλάσσονται εναντίον του συγκεκριμένου κόλπου κλείνοντας τα στοιχήματα προτού ο τροχός γυρίσει αρκετές φορές ώστε να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις.
Ο κ. Σμολ δηλώνει επίσης ότι αρκετοί άνθρωποι του έχουν αναφέρει ότι έχουν δοκιμάσει το κόλπο και ότι αυτό πιάνει: «Ενας μάλιστα μου έστειλε φωτογραφίες του δαχτύλου του ποδιού του στο οποίο είχε προσαρμόσει μια μικροσκοπική συσκευή».

ΤΟ ΡΙΦΙΦΙ
Το πείραμα των «Ευδαιμόνων»

Ο Ντόιν Φάρμερ


 Οντας τελειόφοιτοι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρους, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο Ντόιν Φάρμερ και ο Νόρμαν Πάκαρντ - ο οποίος αργότερα θα γινόταν ένας από τους θεμελιωτές της θεωρίας του χάους - ίδρυσαν την ομάδα των «Eudaemons» ή «Ευδαιμόνων», εμπνεόμενοι από τη φιλοσοφία του ευδαιμονισμού. Στόχος τους ήταν να αναπτύξουν με επιστημονικές μεθόδους έναν μαθηματικό τύπο ο οποίος θα τους επέτρεπε να κερδίσουν στη ρουλέτα. Αν το κατάφερναν, θα χρησιμοποιούσαν τα κέρδη για να ιδρύσουν έναν επιστημονικό σύλλογο.
Υστερα από δύο χρόνια μελετών τα μέλη της ομάδας εφόρμησαν σε καζίνο του Λας Βέγκας εξοπλισμένοι με κρυφές κάμερες - οι οποίες κατέγραφαν τις κινήσεις του τροχού της ρουλέτας και της μπίλιας - και μίνι υπολογιστές «χωμένους» στα παπούτσια τους. Το σύστημα λειτουργούσε με δύο πρόσωπα: έναν «παίκτη», ο οποίος πόνταρε τα χρήματα, και έναν «παρατηρητή», ο οποίος υπολόγιζε με βάση τα δεδομένα τις πιθανότητες και έδινε οδηγίες στον παίκτη.
Η εξόρμηση αποδείχθηκε κερδοφόρα αλλά και... καυτή. Οι συσκευές που χρησιμοποιούσαν οι «Ευδαίμονες» ήταν αυτοσχέδιες και η μόνωση στον εξοπλισμό μιας παίκτριας χάλασε με αποτέλεσμα να καεί. Κατόπιν αυτού, οι δύο ιδρυτές αποφάσισαν να διαλύσουν την ομάδα. Το πείραμά τους όμως είχε στην ουσία πετύχει: απέδειξαν για πρώτη φορά ότι με τη βοήθεια ορισμένων δεδομένων μπορούσε κανείς να προβλέψει με ικανοποιητική ακρίβεια πού θα πέσει η μπίλια μιας ρουλέτας. Το σύστημά τους τούς απέφερε κέρδος κατά μέσον όρο 44% για κάθε δολάριο που πόνταραν. Εφυγαν από το καζίνο έχοντας κερδίσει όλοι μαζί συνολικά περίπου 10.000 δολάρια. Ως σήμερα οι πλήρεις λεπτομέρειες της μεθόδου δεν έχουν αποκαλυφθεί.
Λ.Φ.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Tο Σάββατο, ο χρόνος σταματά για ένα δευτερόλεπτο!

Το τελευταίο λεπτό του Σαββάτου θα διαρκέσει 61 δευτερόλεπτα  

Παρίσι
Θα είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε, κι όμως το Σάββατο θα κερδίσουμε όλοι μερικές στιγμές ζωής επιπλέον: η διεθνής υπηρεσία που κρατά συγχρονισμένα τα ρολόγια σε όλο τον κόσμο ετοιμάζεται να προσθέσει ένα εμβόλιμο δευτερόλεπτο στο τελευταίο λεπτό της 30ής Ιουνίου 2012.

Ένα ημερονύκτιο υποτίθεται ότι διαρκεί ακριβώς 24 ώρες, ή 86.400 δευτερόλεπτα, στην πραγματικότητα όμως η Γη χρειάζεται λίγο περισσότερο χρόνο για να ολοκληρώσει μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό της.

Επιπλέον, η ταχύτητα περιστροφής παρουσιάζει διακυμάνσεις λόγω κοσμικών και γεωλογικών παραγόντων, μεταβάλλοντας ανεπαίσθητα τη διάρκεια του ημερονυκτίου.

Αυτό σημαίνει ότι η Διεθνής Ατομική Ώρα (TAI), η οποία μετράται από μερικές εκατοντάδες ατομικά ρολόγια σε όλο τον κόσμο, με ακρίβεια ένα δισεκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, σταδιακά αποκλίνει από την αστρονομική ώρα, η οποία μετράται με βάση τη θέση του Ήλιου και ορισμένων κβάζαρ στον ουρανό.

Για το λόγο αυτό, η λεγόμενη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC), ένα από τα στάνταρτ που αντικατέστησαν τη Μέση Ώρα Γκρήνουιτς (GMT), πρέπει να ρυθμίζεται από καιρό σε καιρό έτσι ώστε να παραμένει συγχρονισμένη με τα ατομικά ρολόγια.

Η ρύθμιση μέσω της προσθήκης ή αφαίρεσης εμβόλιμων δευτερολέπτων εφαρμόζεται από το 1972. Μέχρι τότε, ο χρόνος μετριόταν αποκλειστικά με βάση την Ώρα Γκρήνουιτς, ή τον αντικαταστάτη της, την Παγκόσμια Ώρα 1 (UT1), με βάση τη θέση του Ήλιου και των κβάζαρ σε σχέση με τη Γη.

Η Ώρα Γκρήνουιτς πρακτικά συμπίπτει με την UT1 και την UTC, επισήμως όμως έχει πάψει να χρησιμοποιείται λόγω ασαφειών στον ορισμό της.

«Σήμερα, ο χρόνος δομείται, ορίζεται και μετράται με ατομικά ρολόγια που είναι απείρως πιο σταθερά από ό,τι η αστρονομική ώρα» σχολιάζει στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο διευθυντής του συστήματος αναφοράς χρόνου-χώρου SYRTE στο Αστεροσκοπείο του Παρισιού.

Κάθε φορά που η διαφορά ανάμεσα στην Διεθνής Ατομική Ώρα και την Παγκόσμια Ώρα 1 υπερβαίνει ένα όριο, η Διεθνής Υπηρεσία Περιστροφής της Γης και Συστημάτων Αναφοράς (IERS) ανακοινώνει την προσθήκη ή αφαίρεση ενός εμβόλιμου δευτερολέπτου.

Δεδομένου ότι η ταχύτητα περιστροφής της Γης είναι στην πραγματικότητα ακανόνιστη, τα εμβόλια δευτερόλεπτα έρχονται και αυτά σε ακανόνιστα διαστήματα: οι τελευταίες τρεις διορθώσεις ήταν το 2008, το 2005 και  το 1998.

Τα τελευταία χρόνια, όμως, η διόρθωση με εμβόλιμα δευτερόλεπτα αποτελεί πηγή διαφωνίας μεταξύ των χωρών-μελών της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών του ΟΗΕ, με ορισμένους εκπροσώπους να προτείνουν την κατάργησή της και την αντικατάσταση της Συντονισμένης Παγκόσμιας Ώρας με τη Διεθνή Ατομική Ώρα.

Κάθε φορά που προστίθεται ένα εμβόλιμο δευτερόλεπτο, τον Ιούνιο ή τον Δεκέμβριο, τα ρολόγια των υπολογιστών πρέπει να ρυθμίζονται χειροκίνητα, κάτι που αυξάνει το περιθώριο σφάλματος.

Επιπλέον, ορισμένα συστήματα ακριβείας, όπως οι δορυφόροι του GPS και ορισμένα δίκτυα υπολογιστών, πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα προκειμένου να αποφύγουν μεγάλα σφάλματα σε υπολογισμούς.

Αυτός είναι εξάλλου ο λόγος που οι εκτοξεύσεις πυραύλων δεν πραγματοποιούνται ποτέ τις ημέρες κατά τις οποίες προστίθενται εμβόλιμα δευτερόλεπτα.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »

Όπλο ησυχίας αναγκάζει τους φλύαρους να σωπαίνουν

SpeechJammer: Όπλο υπεράσπισης του ειρηνικού διαλόγου

Τόκιο

 Σας ενοχλεί ο διπλανός σας που μιλάει ασταμάτητα στο κινητό; Η σύζυγος που διαρκώς γκρινιάζει; Τη λύση δίνουν Ιάπωνες ερευνητές, οι οποίοι δημιούργησαν ένα φορητό όπλο που παρεμβάλλεται στη φωνή των ενοχλητικών ομιλητών και τους αναγκάζει να σταματήσουν.

Το «SpeechJammer», όπως ονομάζεται το σύστημα, είναι μια φαινομενικά απλή κατασκευή: αποτελείται από ένα κατευθυντικό μικρόφωνο που συλλαμβάνει την ενοχλητική φωνή, έναν αισθητήρα που μετράει την απόσταση, ένα κατευθυντικό ηχείο και μια μητρική πλάκα που τρέχει λίγες γραμμές κώδικα.

Το όπλο σιωπής βασίζεται στην αρχή της «καθυστερημένης ηχητικής ανάδρασης»: αναπαράγει τα λόγια του ομιλητής αλλά με μια μικρή καθυστέρηση, της τάξης των 200 μικροδευτερολέπτων.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές στη δημοσίευσή τους, διαθέσιμη στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv, η επανάληψη της φωνής παρεμβαίνει με κάποιον τρόπο στην επεξεργασία του ήχου στον εγκέφαλο. Ο «αντίλαλος» δημιουργεί στον ομιλητή μια ενοχλητική αίσθηση και τον κάνει τελικά να... τραυλίζει, οπότε αυτόματα νιώθει την ανάγκη να σταματήσει να μιλά.

Η ιδέα για το όπλο προήλθε από θεραπείες για την αντιμετώπιση του τραυλίσματος, οι οποίες βασίζονται στο ίδιο ακριβώς φαινόμενο. Το περίεργο όμως είναι ότι, αυτό που βοηθά όσους τραυλίζουν να μιλούν πιο φυσιολογικά, μπορεί να κάνει όσους μιλούν φυσιολογικά να αρχίζουν να τραυλίζουν.

Με άλλα λόγια, το όπλο είναι αναποτελεσματικό όταν ο ενοχλητικός ομιλητής είναι κάποιος που τραυλίζει.

Είναι επίσης αναποτελεσματικό στην περίπτωση άναρθρων κραυγών.

Τα μειονεκτήματα αυτά δεν είναι βέβαια αμελητέα, δεν είναι όμως και αρκετά σημαντικά για να εμποδίσουν την αξιοποίηση μιας τεχνολογίας με τόσο ευρείες πιθανές εφαρμογές.

Οι ίδιοι οι Ιάπωνες ερευνητές -ο Καζουτάκα Κουριχάρα στο Εθνικό Ινστιτούτο Προηγμένης Βιομηχανικής Επιστήμης και ο Κοΐτσι Τσουκάντα στο Πανεπιστήμιο Οχανομίζου- προτείνουν το SpeechJammer ως μέσο για την καταπολέμηση κάθε παράγοντα που «εμποδίζει την ειρηνική συζήτηση».

Κι αυτό σημαίνει ότι, όσοι δεν σέβονται τις αρχές του δημοκρατικού διαλόγου, ή ακόμα και την αξία της ησυχίας, καλά θα κάνουν επιτέλους να το βουλώσουν.

Διαβάστε περισσότερα γι'αυτό το άρθρο »